Poëzie uit eigen werk


What if

 

Stel dat we liefde mogen Zijn
Stel dat we los mogen Zijn van alle overtuigingen en het eeuwige moeten.
Stel dat we er mogen Zijn, zonder oordeel.
Stel dat het Zijn genoeg is.
Stel dat wij even genoeg Zijn
Stel dat we oké Zijn
Oké is zoals we Zijn
Er mogen Zijn
Goed genoeg
Dat wat we Zijn
In dit Moment
NU
Daar waar werkelijke eindeloze verbinding is.

 

"What if"

 


Universal love

 

Wanneer je de liefde ontmoet.
De liefde in je eigen hart.
Het is de bron.
Het is wie jij en ik zijn.
Jij en ik zijn gelijk en tegelijkertijd uniek.
Wanneer je de liefde ontmoet.
Kijk je met andere ogen.
Leven vanuit het hart.
Wanneer je de liefde ontmoet
Houd het verstarde denken op.
Liefde heeft geen oordeel.
Het is er gewoon.
Zijn wie je bent.

Universele liefde vanuit het hart.


Verbondenheid

 

Zojuist ont-moet..
Het was mooi.
Hierdoor geraakt...
Het komt binnen in het hart.
In alle kwetsbaarheid van mens tot mens.
Raken wij elkaar..
Wat kan ik toch veel leren
Leren Zien. Echt kijken.
Echt proberen te begrijpen.
Zodra openheid en liefde weer kans maakt.

 


Zien

 

Laten we nou eerst eens onszelf verstaan.

Observeren van het denken, laat het komen en gaan.

Laten we gaan zien wat er in ons gebeurd.
En wie er eigenlijk aan ons eigen hoofd zeurt.

Gedachten zijn ze allemaal wel waar?

Een manier om de wereld en onszelf te bekijken.
Kunnen wij eigenlijk ook nog ander zicht bereiken?

 


Aanwezig zijn

 

Buiten aan de wandel.
Verplaats de aandacht op wat er gehoord, gezien en wordt gevoeld.
Ervaren van de stappen die worden gezet.
Voel de bodem van de aarde onder mijn voeten bij iedere stap die ik zet.
Hoor het mooie intense vriendelijke geluid van de vogels die fluiten.
De geest wordt kalmer.
Het denken ontspant. Het lopen vertraagd zodra de aandacht er naar uitgaat. De ervaring van het aanwezig zijn wordt intens. De natuurlijke energie gaat weer stromen. Er is ruimte.. ruimte om mij heen en in mijzelf.

 


Het ene moment.

 

Wat er toch steeds weer is.

Wat er toch steeds weer is wanneer gedachtes op hol lijken te slaan...

Wat er toch steeds weer is wanneer er moeilijkheden voorbij komen om te trotseren...

Wat er toch steeds weer is wanneer er een gemis lijkt te zijn aan het een of ander...

Wat er toch steeds weer is wanneer er teleurstelling in gedachte is...

Is dit ene mooie moment.

Dit ene mooie moment wat wij NU noemen.

Dit ene mooie moment waarin, buiten alle drukke gedachten om, alles helemaal oké is precies zoals het is.

Waar liefde en ontspanning altijd beschikbaar is.

 


De strijd

 

Het is nog donker, stil en vroeg...
Mooi buiten.
Gedachten komen op...
Druk druk druk...
Maar niet als we kijken naar alles om ons heen.
Wanneer wij zien dat gedachtes gedachtes zijn.
Er veelal hetzelfde opkomt.
Oude opgeslagen informatie is.
Vaak een wijzende vinger naar een ander.
Klopt dit eigenlijk wel?
De gedachte hoeft de volledige aandacht niet perse te krijgen.
Alleen wanneer het echt noodzakelijk en goed voelt.
Zodat..
Wij de strijd in ons hoofd kunnen zien voor wat het is.
En wij weer natuurlijk kunnen zijn.